लक्षवेदी
पंकज रामटेके
“सत्ताधारी बिन सत्ताधारी टोमणे मारत राहणार का, नागरिकांची कामे करणार?”
हा प्रश्न आज प्रत्येक नागरिकाच्या मनात आहे.
*खरं चित्र काय आहे?*
राजकारणात टोमणे मारणं नवीन नाही. सत्तेत असणारे म्हणतात “आम्हाला वेळच मिळत नाही, विरोधक अडथळे आणतात”
आणि विरोधक म्हणतात “हे फक्त भाषणं करतात, काम काहीच करत नाहीत”
दरम्यान मध्ये भरडला जातो तो *सामान्य नागरिक*. रस्ता, पाणी, लाईट, शाळा, दवाखाना याची वाट बघत बसतो.
*मग यातून मार्ग काय?*
1. *नागरिकांनी जागं राहिलं पाहिजे*
निवडणुकीच्या वेळी फक्त भाषणं न ऐकता 5 वर्षात काय काम झालं ते बघा. प्रश्न विचारा. RTI वापरा.
2. *सत्ताधाऱ्यांचं काम – काम करणं*
तुम्हाला जनतेने मत दिलंय टोमणे मारायला नाही. रस्ते, आरोग्य, शिक्षण ही तुमची जबाबदारी आहे.
3. *विरोधकांचं काम – आरसा दाखवणं*
फक्त टीका नाही, तर चांगल्या पर्यायी योजना मांडणं. “हे चुकीचं आहे” सोबत “हे असं केलं पाहिजे” पण सांगा.
*एक ओळीत सांगायचं तर:*
*राजकारण म्हणजे युद्धाचं मैदान नाही, ते सेवेचं मंदिर आहे.*
ज्या दिवशी सत्ताधारी आणि विरोधक दोघेही नागरिकाला केंद्रस्थानी ठेवतील, त्या दिवशी खरा विकास होईल.
टोमण्यांनी पोट भरत नाही साहेब, रेशनचं धान्य, शाळेचा शिक्षक आणि दवाखान्यातला डॉक्टर लागतो.
*”सत्ताधारी बिन सत्ताधारी टोमणे मारत राहणार का, नागरिकांची कामे करणार?”*
*”आम्हाला टोमणे नकोत, काम हवेत”*
आज मनात खूप काही साठलंय म्हणून बोलतोय.
लहानपणापासून ऐकतोय – “लोकशाही आहे, जनता राजा आहे”.
पण मोठा झाल्यावर कळलं… राजा फक्त 5 वर्षातून एकदाच राजा असतो. बाकी 5 वर्षे तो फक्त रांगेत उभा राहतो.
रस्त्यावरचा खड्डा, पाण्याची टंचाई, शाळेत शिक्षक नाही, दवाखान्यात औषध नाही…
आम्ही प्रश्न विचारला की उत्तर एकच येतं.
*सत्ताधारी म्हणतात* – “विरोधकांमुळे काम होत नाही”
*बिन सत्ताधारी म्हणतात* – “सत्ताधारी फक्त जाहिराती करतात”
मित्रांनो, खरं सांगा. आमच्या आयुष्याचा प्रश्न आहे तिथे तुमचं श्रेय कोण घेणार याची लढाई का?
आम्हाला तुमच्या पक्षाचा झेंडा दिसत नाही. आम्हाला आमच्या मुलांच्या हात पुस्तक हवंय.
आम्हाला तुमच्या भाषणातली आकडेवारी नको. आम्हाला रात्री 12 ला पण डॉक्टर मिळावा एवढीच अपेक्षा आहे.
राजकारण म्हणजे टोमणे मारण्याची स्पर्धा नाही.
राजकारण म्हणजे जबाबदारी आहे.
सत्तेत असाल तर काम करा, सत्तेबाहेर असाल तर दिशा दाखवा.
दोघांनी मिळून हातात हात घालून नागरिकाचं आयुष्य सोपं करा.
कारण शेवटी लक्षात ठेवा –
*मतपेटी तुमची असते, पण आयुष्य आमचं असतं.*
टोमण्यांनी रस्ते होत नाहीत, भाषणांनी वीज येत नाही.
काम कराल तर इतिहास लिहिला जाईल, नाहीतर फक्त बातम्या बनाल.
आणि आम्ही नागरिक म्हणून एवढंच मागतो –
*आम्हाला नेते नकोत, आम्हाला सेवक हवेत.*
