🟡🌀🟡कवितेचे कवडसे !

🟡🌀🟡कवितेचे कवडसे !

अर्थाच्या फुलल्या कलिका शब्दांची सजली पाने
रसिकांची दादही मिळता कवितेचे झाले गाणे

अर्थाच्या या युगुलाने गगनात विहारा जावे
शब्दांनी क्रौंच व्हावा कवितेने वाल्मिकी व्हावे

शब्दांना गोत्र नसावे शब्दांची जात नसावी
शब्दांनी नटली सजली माझी कविताच असावी

अक्षरे सांधुनी ओली शब्दांचे राऊळ झाले
अर्थाच्या गाभाऱ्याशी कवितेचे विठ्ठल आले

अर्थाच्या दोरा वरुनी शब्दांनी विहरत जावे
कवितेची विजय पताका लहरते पुन्हा सांगावे

इंद्राची गौतम गाथा मी अहल्येस सांगावी
कवितेचा राम दिसावा ती शिळा कधी नच व्हावी

ओठांची महिरप पुसते तुज मूक स्पर्श गंधाने
तेथेच फुलावी कविता प्रेमाच्या मृदु शब्दाने

अंगणी गाय हंबरता मायेस वासरू लुचते
वात्सल्य दाटुनी येता मग कवीस कविता सुचते

घननीळ सावळा हसला थरथरत्या चांदणवेली
अंगात वीज लखलखता कवितेची राधा झाली

इतिहासाच्या पानांनी समरांगण योद्धे कळले
डफ थाप पवाडे गाता कवितेचे डोळे झरले

रासात रंगली राधा राधेचा शाम मुरारी
गोपाल शब्दही झाले कविता झाली गिरीधारी

शब्दांच्या डेऱ्यामधुनी अर्थाचे घुसळण होई
नवनीत घेऊनी कविता रसिकांस भेटण्या येई

रंगात रंगते कविता छंदात काव्यही हसते
लड सप्तसुरांची मिळता नव रसात कविता फुलते

व्यासांनी सांगितलेले श्री गणेश घेती लिहुनी
कवितेच्या अंगावरती अक्षरे थांबली सजुनी

रुसलेली असते कविता कवी कृष्ण सावळा होतो
राधाच वाटते कविता हलके हृदयाशी घेतो

🔲🔶🔲प्रा. सुनंदा पाटील सहज सुचलं मार्गदर्शिका मुंबई ⬜⚪⬜
⬜⚪8422089666⬜⚪⬜